Een 9e plek met een gouden randje

Gewoon 9e van de hele wereld… Geen slappe hap zoals onder 21 jaar of iets dergelijks. Nee gewoon echt de allerbeste dames, op het belangrijkste evenement van het jaar.

Afgelopen zomer was top! Mijn wereldtitel onder 21 jaar, waar ik het hele jaar hard voor had getraind, was in the pocket. Kort daarna won ik ook het Nederlands kampioenschap en kon ik wel constateren dat ik in de zogeheten ‘flow’ zat. Toch was ik niet nog niet voldaan, want deze overwinningen smaakten natuurlijk naar meer. Het senioren WK in Oman stond nog op de planning, alleen was er wel enige twijfel of ik hier naar toe zou gaan. Ik wilde graag meer ervaring op doen bij de senioren en het zou een hele mooie kans zijn om te racen tegen dames van het hoogste niveau, maar het zouden ook hele dure ‘oefenpotjes’ worden. Uiteindelijk met wat financiële steun van Delta Lloyd en PDO, ben ik toch naar Oman vertrokken om deel te nemen aan het WK.

En daar heb ik geen seconde spijt van gehad. Ik had met mijn coach afgesproken dat ik de wedstrijden ging varen zoals ik dat afgelopen zomer bij de jeugd deed. Ik mocht mezelf niet laten intimideren door die oude tantes en gewoon lekker terug schreeuwen en aan mijn eigen plan houden. Ik heb me braaf aan deze deal gehouden en ik ging de wedstrijden in om ze te winnen zoals bij de jeugd, en niet om veldvulling te zijn. En dit heeft gewerkt, ik ben echt boven mezelf uitgestegen. In mijn vorige blog kon ik met een heel cool gevoel vertellen hoe het is om wereldkampioen te zijn. Dit keer schrijf ik met net zoveel, misschien zelfs een beetje meer trots over mijn 9e plek op hét WK. Deze prestatie heeft voor mij net zoveel waarde als het goud op het jeugd WK. En ik kan het nog steeds niet helemaal geloven, want het is wel echt heel stoer!

Na het WK ben ik rechtstreeks door gegaan naar de uitreiking van de ‘Zeiler van het Jaar’. Ik was samen met mijn talentploeggenoot windsurfer Sil Hoekstra, echt een talentje die ook een top jaar heeft gehad, genomineerd voor de Flyer Trofee, die uitgereikt wordt aan het talent (onder 21 jaar) van het jaar. Ik heb deze prijs voor de derde en laatste keer op mijn naam mogen zetten. Dit was dus wel de klapper op de vuurpijl, wat een jaar!

Ik ben trots op wat ik heb neergezet in 2015. Deze prestaties voelen echt als dromen die zijn uit gekomen en ik ben heel dankbaar voor alles en iedereen die mij hierbij supporten. Ik weet nog niet wat 2016 mij gaat brengen, maar ik ga er alles aan doen om het net zo succesvol te laten worden als 2015.
Ik wens iedereen het allerbeste voor 2016, we gaan er wat moois van maken!

Photo credit: LLoyd Images/ Laser Radial World Championships 2015

Blijf op de hoogte via de mailbox